Fotoacademie – Opdracht Ruimte

De Fotoacademie Opdracht Ruimte. Met stip de moeilijkste opdracht van het eerste jaar, zonder twijfel. De opdracht Ruimte luidt als volgt: Ga naar een ruimte, en fotografeer daar een specifiek thema. Élke foto moet het thema laten zien, en bovendien moet het een serie van 6 foto’s worden.

Achteraf gezien zocht ik het antwoord te ver: ik was voornamelijk bezig met het vinden van een mooie ruimte, wat eigenlijk vanaf het begin al de Universiteitsbibliotheek van de Universiteit Utrecht was. Ik moest en zou daar blijven, “ik had immers een mooie ruimte”, dacht ik – koppig als ik was.

De feedback van docenten en mentoren was vooral dat ik teveel ‘registrerend’, en te ‘letterlijk’ fotografeerde. “Probeer je gevoel in beeld te brengen”, was de boodschap van hen. Dat was, en ís, voor mij als denker makkelijker gezegd dan gedaan. Inmiddels was ik al van het thema Fighting Spirit naar Balans geswitcht en daarna nog naar Rust , maar niets leek te werken.

Erg leerzaam was de uitspraak van docent Guido, tijdens een van de lessen, die me tot nu toe is bijgebleven:
“Het is helemaal geen teken van zwakte als je als fotograaf meerdere malen teruggaat naar een locatie, en/of opnieuw foto’s maakt. Integendeel, dat is juist een van de kenmerken van een goede fotograaf”

Het kwartje begon te vallen toen een goede vriendin me wees op een persoonlijke situatie waar ik mee worstelde, en dat ik misschien mijn gevoel daarover in beeld zou kunnen brengen.

Toen wist ik eigenlijk grotendeels al hoe ik het zou willen vormgeven, met uiteraard correcties en aanwijzingen door de behulpzame mentoren van de Fotoacademie. De ruimte werd gewoon bij mij thuis, en het thema “Verlies”.

Toen de beoordelingscommissie tijdens de eerstejaars beoordeling van afgelopen zaterdag (2 februari 2013) mij vroeg, op welk werk ik het meest trots was – antwoordde ik meteen: “De opdracht Ruimte”.