Hoe krijg je emotie in een portret? “Bullied”

Voor deze portrettenserieBullied” kwam de inspiratie in een opwelling naar boven. Ik zat me te bedenken wat voor series ik zou kunnen maken voor de categorie “Vrij werk” van de Fotoacademie. Dit zijn foto’s naar eigen keuze, inzicht, invulling en uitvoering. Bij deze opdrachten mag je dus alles zelf bepalen.

hoe krijg je emotie in een portret?

Afijn, al heel snel moest ik aan ‘pesten‘ denken, omdat ik zelf vroeger op de middelbare school ben gepest. Onderwerpen die dicht bij jezelf staan, werken vaak goed, omdat je er (emotioneel) bij bent betrokken. Gek genoeg, was ik ook bevriend met de jongens die mij pestten, omdat ik ‘klein’ was. Ik werd onder andere dwerg en pygmee genoemd. Hoewel ik er nu niet meer zo zwaar aan til, denk ik wel dat dit onbewust een grotere invloed heeft gehad op mij als persoon dan ik zou willen toegeven. Je krijgt er in ieder geval op het moment van pesten zelf, niet méér zelfvertrouwen van.

hoe krijg je emotie in een portret?

Dus ik besloot om mensen te fotograferen die ook vroeger zijn gepest, op de basisschool of de middelbare school. Ik plaatste een oproep op Facebook en al snel reageerden veel mensen om mee te doen! Mannen en vrouwen. Bij deze serie vroeg ik me af “hoe krijg je emotie in een portret?” Al sinds ik ben begonnen op de Fotoacademie is de feedback die ik krijg “wat wil je vertellen?”, en “wat is je verhaal?” Met andere woorden, mijn foto’s waren visueel in orde, maar er zat geen diepere laag in. Geen diepgang dus! Daar wilde ik verandering in, en na een paar dagen begon het lampje te branden: Als ik emotie in de blik van het model wil…dan werkt het het beste als ze die emotie voelen!

hoe krijg je emotie in een portret?

Omdat dit over een gevoelig onderwerp ging, vond ik het zelf fijn om in ieder geval eerst kennis te maken of bij te praten met de persoon die model zou staan. Overigens vind ik dit vanzelfsprekend in het algemeen bij het fotograferen van mensen, maar in dit geval was het nog belangrijker om een basis van onderling vertrouwen voor elkaar te voelen.

hoe krijg je emotie in een portret?

Van te voren legde ik uit, dat er een moment zou komen tijdens het fotografieproces dat ik het model zou vragen om de ogen te sluiten, terug te gaan in de tijd, en echt te voelen alsof hij of zij op dat moment gepest werd. Op het moment dat het voor hen levensecht aanvoelde, mochten ze hun ogen weer openen. En op dat moment maakte ik de foto.

De foto’s heb ik gemaakt in een van de studio’s op de Fotoacademie, met een Mamiya RB67, 90 mm lens en een digitale achterwand van Leaf, gekoppeld aan een iMac. Met behulp van een draadontspanner, zodat ik goed kon kijken naar de lichaamstaal van de persoon die model stond. En dus ook makkelijk kon zien wanneer hij of zij de ogen weer opende. Het scherpstellen, wat handmatig moet gebeuren, deed ik van te voren. Dat is best lastig, omdat je model natuurlijk onvermijdelijk beweegt, al is het alleen al door ademhaling en het jezelf in evenwicht houden.

hoe krijg je emotie in een portret?

Om de emotie wat makkelijker naar boven te kunnen brengen, draaide ik een playlist van Ludovico Einaudi:

Bedankt Eline, Remco, Izabela, Emma, Judith en Wan-Yen voor jullie openheid en bereidheid om hieraan mee te doen. Het werd bij mijn recente 4e jaars beoordeling als mijn beste werk gezien!