Straatfotografie: Durf Te Vragen!

Vorig jaar in Spanje was ik met m’n ouders en neefje naar een strandplaatsje gegaan, om lekker uit eten te gaan. Ik had m’n Nikon P7000 bij me, en wilde eerst nog even kijken of ik bij het haventje wat mooie foto’s kon schieten.

Lopende naar het haventje zag ik drie schattige kinderen spelen. En dan bedoel ik ook echt spelen: ze waren aan het rondrennen, over de grond aan het kruipen, gewoon lekker aan het ravotten dus. Hun vader stond naast hun op het strand, en leek zijn spullen op te ruimen van een dagje uit.

Op het moment dat ik er langs liep, wist ik al dat ik heel graag een foto zou willen maken van zijn kids – maar ik durfde het niet te vragen. Ik liep door naar het haventje, maar daar was ik eigenlijk ‘afwezig’, want ik bleef denken aan een foto van die leuke kids.

Na een paar minuten liep ik terug en vrijwel meteen stapte ik direct op de vader af en vroeg in gebrekkig Spaans, half Engels of ik een foto mocht maken van zijn kinderen. Dat vond hij geen probleem. Hij zei even snel iets tegen hen, en onmiddellijk stopten ze met spelen en namen een pose aan:


En dit is nog steeds een van mijn all time favorite photos! De bijna volwassen blik in hun ogen vind ik heel bijzonder. Bijna was ik in de prijzen gevallen bij Vakantiefoto Van Het Jaar 2011, kijk vanaf 3:00 minuten:

De les die je hier uit kan leren is dat je bij straatfotografie soms moet durven vragen! Het resultaat is dat het je een mooi beeld kan opleveren! Het enige waar ik spijt van heb is dat ik geen e-mail adres heb gevraagd én dat mijn camera op de laagste JPG kwaliteit stond ingesteld. Dus zet je camera altijd op de hoogste kwaliteit, bij voorkeur in RAW formaat!